Przypowieść o przewrotnych rolnikach: klucz do Bożego planu

Przypowieść o przewrotnych rolnikach, którą znajdujemy na kartach Ewangelii, stanowi jedno z najmocniejszych i najbardziej symbolicznych nauczania Jezusa. Jest to historia, która na pierwszy rzut oka może wydawać się prosta, jednak kryje w sobie głębokie prawdy teologiczne i moralne, dotyczące relacji między Bogiem a ludzkością, a w szczególności między Bogiem a narodem wybranym. Jako człowiek, który od lat zgłębia Pismo Święte, widzę w tej przypowieści klucz do zrozumienia Bożego planu zbawienia, historii odrzucenia i nadziei na odnowienie.

Przypowieść o przewrotnych rolnikach: kontekst i fabuła

Przypowieść o przewrotnych rolnikach pojawia się w trzech Ewangeliach synoptycznych: u Mateusza, Marka i Łukasza. Jej umiejscowienie w ostatnich dniach ziemskiej działalności Jezusa, w Jerozolimie, tuż przed Jego męką, nie jest przypadkowe. To czas intensywnych konfrontacji Jezusa z przywódcami religijnymi Izraela arcykapłanami i starszymi ludu. Napięcie między Jezusem a Sanhedrynem narastało, a przypowieść ta stanowiła bezpośrednią odpowiedź na ich roszczenia i pytania o Jego autorytet. Jezus opowiada tę historię, by obnażyć ich duchową ślepotę i zapowiedzieć konsekwencje ich działań. Fabuła jest przejmująco prosta: pewien gospodarz zakłada piękną winnicę, otacza ją murem, kopie tłocznię i buduje wieżę, a następnie oddaje ją w dzierżawę rolnikom, sam zaś udaje się w podróż. Gdy nadchodzi czas zbiorów, wysyła swoich sług, aby odebrać należny mu plon. Jednak rolnicy, zamiast oddać należność, zaczynają traktować sługi z pogardą jednych biją, innych kamienują, a jeszcze innych zabijają. W desperacji gospodarz decyduje się wysłać swojego jedynego, ukochanego syna, ufając, że jego przynajmniej uszanują. Ku jego rozpaczy, rolnicy, widząc syna, postanawiają go zabić, aby przejąć winnicę na własność, myśląc, że dziedzic po jego śmierci im się należy.

Głębokie symbole: kto jest kim w przypowieści?

Każdy element tej przypowieści jest nasycony głębokim znaczeniem symbolicznym, które pozwala nam lepiej zrozumieć Boże spojrzenie na historię zbawienia.

• Właściciel winnicy: Gospodarz symbolizuje samego Boga Ojca. Jego troska o winnicę, jej staranne przygotowanie i wyposażenie świadczą o Jego miłości i zaangażowaniu w stworzenie i prowadzenie swojego ludu.
• Winnica: Winnica to naród wybrany, Izrael. Bóg wybrał Izrael spośród wszystkich narodów, otoczył go szczególną opieką, zawarł z nim przymierze i dał mu Prawo, aby mógł wydawać owoce sprawiedliwości i miłości.
• Przewrotni rolnicy: Rolnicy, którzy sprzeniewierzyli się swojej roli, to przywódcy religijni Izraela arcykapłani, faryzeusze, uczeni w Piśmie. Mieli oni być wiernymi zarządcami Bożego ludu, przewodzić mu w drodze do Boga i dbać o duchowe dobro. Zamiast tego, stali się egoistyczni i okrutni.
• Poniżani słudzy: Słudzy wysyłani przez gospodarza to prorocy Starego Testamentu. Bóg wielokrotnie posyłał ich do Izraela z wezwaniem do nawrócenia i ostrzeżeniem przed konsekwencjami grzechu. Niestety, jak pokazuje przypowieść, byli oni często prześladowani, odrzucani, a nawet zabijani przez tych, do których zostali posłani.
• Ukochany syn: Syn, którego gospodarz wysyła na końcu, to Jezus Chrystus, Syn Boży. Jego przyjście było ostatecznym aktem Bożej miłości i cierpliwości. Bóg wysłał Go, aby przyniósł zbawienie i wezwał lud do nawrócenia.

Kluczowe przesłanie: od historii zbawienia po sąd

Przypowieść o przewrotnych rolnikach jest głęboką alegorią historii zbawienia. Ukazuje ona Bożą cierpliwość i niezachwianą miłość, która mimo wielokrotnych zdrad i odrzucenia ze strony ludu, wciąż wysyłała swoich posłańców, a na końcu swojego Syna. Jednocześnie przypowieść ta jest surowym oskarżeniem wobec przywódców Izraela, którzy nie tylko odrzucili proroków, ale także doprowadzili do śmierci Syna Bożego. Jezus, opowiadając tę historię, zapowiadał nieuchronny sąd nad tymi, którzy odrzucili Jego misję. Mówiąc o "zabranym Królestwie Bożym", zapowiadał, że Boży plan zbawienia nie zakończy się wraz z odrzuceniem Go przez Izrael. Konsekwencje buntu niegodziwych dzierżawców były miażdżące Jezus zapowiedział, że zostaną oni zgładzeni, a winnica, czyli Boże przymierze i obietnice, zostanie powierzona innym, którzy będą wydawać właściwe owoce. To zapowiedź przeniesienia zbawienia na nowy lud Boży Kościół, złożony zarówno z Żydów, jak i pogan.

Kamień węgielny: proroctwo i nowy fundament

Kulminacyjnym momentem przypowieści, a zarazem kluczem do jej pełnego zrozumienia, są słowa Jezusa cytujące Psalm 118: "Kamień, który odrzucili budujący, ten stał się głową węgła". Jezus odnosi to starotestamentowe proroctwo bezpośrednio do siebie. On sam jest tym odrzuconym kamieniem. Budujący przywódcy religijni odrzucili Go, nie rozpoznali w Nim Mesjasza, a nawet doprowadzili do Jego śmierci. Jednakże, wbrew ich zamiarom, Jezus stał się fundamentem, na którym zbudowane zostanie nowe Królestwo Boże. Ta przypowieść zapowiada powstanie Kościoła jako nowej, duchowej budowli, której fundamentem jest właśnie odrzucony, ale wywyższony przez Boga Chrystus. Kościół ten, oparty na Nim, będzie składał się z ludzi wszystkich narodów, którzy uwierzą w Niego i przyjmą Boże zbawienie.

Kamień, który odrzucili budujący, ten stał się głową węgła.

To proroctwo o kamieniu węgielnym jasno wskazuje na to, że odrzucenie Jezusa przez Jego rodaków nie było końcem Bożego planu, lecz jego kluczowym, choć bolesnym, etapem. Stał się On kamieniem węgielnym, na którym buduje się wspólnota wierzących, otwierając drzwi zbawienia dla wszystkich, którzy w Niego uwierzą. Ta nowa budowla, Kościół, jest miejscem, gdzie Bóg kontynuuje swoją zbawczą misję, zapraszając do siebie zarówno Żydów, jak i pogan, tworząc z nich jeden nowy lud.

Aktualność przypowieści: lekcje dla współczesnych

Przypowieść o przewrotnych rolnikach, mimo swojego starożytnego kontekstu, niesie ze sobą niezwykle aktualne przesłania dla każdego z nas dzisiaj.

1. Lekcja o odpowiedzialności: Przypowieść uczy nas o odpowiedzialności za to, co zostało nam powierzone. Każdy z nas otrzymuje od Boga pewne talenty, dary, a także zadania naszą osobistą "winnicę". Czy wydajemy właściwe owoce? Czy dbamy o to, co nam zostało dane, czy też traktujemy to egoistycznie i marnotrawimy? Warto zastanowić się, jak wykorzystujemy swoje życie, relacje i zasoby.
2. Ostrzeżenie przed duchową ślepotą: Jest to również potężne ostrzeżenie przed duchową ślepotą i zatwardziałością serca. Historia rolników pokazuje, jak łatwo jest odrzucać Boże przesłania i Jego wysłanników, jeśli jesteśmy zaślepieni pychą, egoizmem lub przywiązaniem do własnych interesów. Dziś Boży posłańcy mogą przybierać różne formy mogą to być słowa Pisma Świętego, głos sumienia, rady bliskich, czy nawet trudne doświadczenia.
3. Nadzieja mimo odrzucenia: Na koniec, przypowieść ta jest źródłem nadziei. Mimo tragicznej historii odrzucenia i zdrady, Boży plan nie został unicestwiony. Wręcz przeciwnie, na odrzuconym kamieniu buduje się nowe, wspaniałe dzieło. To przypomnienie, że nawet w obliczu ludzkiej niegodziwości i odrzucenia, Bóg zawsze oferuje nowe możliwości i drogę do zbawienia.