Życie wspólnotowe

Wszędzie tam gdzie są bracia próbują żyć ideałem Nazaretu. Mieszkają po dwóch, trzech lub czterech, nie odróżniając się zbytnio od otoczenia. Podobne mieszkanie, ten sam poziom życia. Prowadząc takie życie, bez niczego, co stwarza dystans, można pogłębiać wartości ewangeliczne – prostotę, przyjaźń, dzielenie się. I widzą, że właśnie ludzie ubodzy pomagają im odkryć prawdziwe wymagania i aktualność Ewangelii.

Mali Bracia Jezusa próbują żyć według przykazania, które dał Jezus: „Miłujcie się wzajemnie tak jak ja was umiłowałem… Po tym poznają, że jesteście moimi uczniami.” Miłość jaką mają do siebie nawzajem oraz odwaga aby pokonać trudności życia braterskiego świadczą o prawdzie ich miłości do każdego człowieka. Bracia starają się mieć systematyczne spotkania, by dzielić się głębiej tym, co przeżywają zarówno tym co sprawia im radość jak i trud. Starają się także przekraczać swoje ograniczenia w miłości i dialogu i w czasie braterskiego spotkania wyrażać to co może sprawiać im trudności i powodować zranienia we wspólnym życiu braterskim.